Οι 10 καλύτερες ταινίες που είδα το 2015 (Β’ μέρος)

 …και η συνέχεια:

5. The Salt of the Earth (2014) των J. R. Saldago και Wim Wenders
Ένα βιογραφικό ντοκιμαντέρ για τη ζωή και το έργο του Βραζιλιάνου κοινωνικού φωτογράφου Sebastião Salgado. Εξαιρετική σκηνοθεσία και φωτογραφία ενώ βρήκα συγκινητική τη σύνδεση γεωγραφικής περιοχής-γλώσσας (αγγλικών, γαλλικών και πορτογαλικών). Ένα τρόπον τινά αισιόδοξο φινάλε, παρά την τραγική κορύφωση που προηγείται. Αναμφίβολα το γεγονός πως ο γιός του απεικονιζόμενου είναι ο ένας από τους δύο σκηνοθέτες επηρεάζει την αντικειμενικότητα, αλλά και πάλι αξίζει η θέαση.

[9/10]

4. Nostalgia (1983) του Andrei Tarkovsky
Πρωτότυπος τίτλος: Nostalghia
Ένας Ρώσος ποιητής διασχίζει την Ιταλία μαζί με την Ιταλίδα διερμηνέα του, προσπαθώντας να βρουν πληροφορίες για τη ζωή του συνθέτη Pavel Sosnovsky, του οποίου ο πρώτος γράφει τη βιογραφία.
Αυτό που εκτιμώ στις σινεφίλ ταινίες είναι πως μπορούν να θεωρηθούν έργα τέχνης και, μάλιστα, όχι μόνο της έβδομης. Πολλά κάδρα του σκηνοθέτη θα μπορούσαν να είναι πίνακες ζωγραφικής και πολλοί διάλογοι θα μπορούσαν να είναι ποιήματα. Ως προς το περιεχόμενο, η έννοια του νόστου ήταν η επιφανειακή στιβάδα, για να μπορέσει να ασχοληθεί σε βάθος με την έννοια της ελευθερίας και των προσωπικών επιλογών του ατόμου.

[9/10]

3. Les Diaboliques (1955) του Henri-Georges Clouzot
Σύζυγος κι ερωμένη αποφασίζουν να βγάλουν απ’ τη μέση τον άντρα που τις χώρισε και μετά τις ένωσε. Κατά πάσα πιθανότητα η αγαπημένη μου ταινία για τα θερινά σινεμά του καλοκαιριού. Μ’ άρεσαν απιστευτα τα παιχνίδια με το φως, τη θεώρησα ιδιαίτερα κλιμακούμενη ως προς το σασπένς και, αν και υποψιασμένη, μπόρεσε να με κρατήσει σε εγρήγορση μέχρι το τέλος, το οποίο ήταν εξαιρετικά άρτια σκηνοθετημένο.

[10/10]

2. The 400 Blows (1959) του François Truffaut
Πρωτότυπος τίτλος: Les Quatre Cents Coups
Στην ταινία αποτυπώνεται η καθημερινότητα ενός ζωηρού δωδεκάχρονου αγοριού, μοναδικού τέκνου μιας ιδιόρρυθμης παριζιάνικης οικογένειας, όπου οι γονείς από αδιαφορία ή ανικανότητα αδυνατούν να το βοηθήσουν να βρει την κλίση του.
Πάρα πολύ όμορφη ταινία, με υπέροχες ερμηνείες τόσο από τους ανήλικους όσο και τους ενήλικους πρωταγωνιστές. Βλέπουμε πώς επηρεάζεται η ψυχοσύνθεση ενός παιδιού που μεγαλώνει μέσα σε μια προβληματική οικογένεια, όλη την αυταρχικότητα του τότε εκπαιδευτικού συστήματος, αλλά και το ισχυρό κίνητρο της φιλίας.

[10/10]

1. Wings of Desire (1987) του Wim Wenders
Πρωτότυπος τίτλος: Der Himmel über Berlin
Δύο άγγελοι περιπλανώνται πάνω από το Βερολίνο, ακούγοντας τις σκέψεις των ανθρώπων. Ο ένας από αυτούς θα ερωτευθεί μια γυναίκα ακροβάτη και θα γίνει άνθρωπος, για να είναι μαζί της.
Η ταινία είναι ένα αριστούργημα που αποδεικνύει πως οι σινεφίλ ταινίες δεν είναι απαραίτητο να είναι βαριές και δυσνόητες για να τους αποδίδεται ο εν λόγω χαρακτηρισμός. Ήταν άρτια από κάθε πλευρά (σενάριο, ερμηνείες, φωτογραφία, εναλλαγές από ασπρόμαυρο σε χρώμα) και έφερε πλήθος διακειμενικών αναφορών, τις οποίες λατρεύω να εντοπίζω.
Είναι η αγαπημένη μου ταινία γενικά και ίσως γράψω κάτι πιο αναλυτικό για αυτή στο μέλλον.

[10/10]

Advertisements

One thought on “Οι 10 καλύτερες ταινίες που είδα το 2015 (Β’ μέρος)

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s