Rebecca (1940)

Rebecca (1940)

Το «Rebecca» ήταν η πρώτη ταινία (απ’ τη λίστα με τις 100) που επέλεξα να δω για φέτος καθώς απολαμβάνω ιδιαίτερα τα έργα του Χίτσκοκ και, πολλά από αυτά, συγκαταλέγονται στα αγαπημένα μου.

Μια νέα, άπειρη κοπέλα (Joan Fontaine) γνωρίζει στο Μόντε Κάρλο έναν πλούσιο χήρο, γόνο αριστοκρατικής οικογένειας, τον Maxim de Winter (Lawrence Olivier). Ερωτεύονται, παντρεύονται με συνοπτικές διαδικασίες και μετακομίζουν στην έπαυλή του. Μόνο που στην έπαυλη, εκτός απ’ το υπηρετικό προσωπικό, κατοικεί ακόμα μέσα από αντικείμενα με το αρχίγραμμα «R» και τις αφηγήσεις της πιστής της υπηρέτριας, η επιβλητική προσωπικότητα της πρώτης κυρίας de Winter, Rebecca.

Ενώ η διαδρομή προς τη λύση του μυστηρίου είναι δεξιοτεχνικά δοσμένη και διάφορα μεμονωμένα στοιχεία (όπως το ότι δεν μαθαίνουμε ποτέ το όνομα της δεύτερης κυρίας de Winter ή δεν βλέπουμε ποτέ τη Rebecca) εντείνουν την αινιγματική ατμόσφαιρα, ο ρυθμός της ταινίας ήταν υπερβολικά αργός. Σίγουρα ο τρόπος με τον οποίο παρουσιάζονται οι γυναίκες, είτε υπερβολικά αφελείς είτε αδίστακτες, επηρέασε αρνητικά την κρίση μου, κάτι που αποτυπώνεται και στη βαθμολογία.

Βαθμολογία: ★★★★★★★☆☆☆

Advertisements

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s