Ladri di biciclette (1948)

Ladri di biciclette (1948)

1948, λίγο μετά τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, ένας πατέρας ψάχνει απεγνωσμένα για δουλειά. Την πρώτη μέρα που προσλαμβάνεται ως αφισοκολλητής του κλέβουν το ποδήλατο, με αποτέλεσμα να κινδυνεύει με απόλυση. Παρέα με τον γιο του θα ψάξουν να το βρουν σ’ όλη τη Ρώμη.

Ως μία απ’ τις πιο χαρακτηριστικές ταινίες του Ιταλικού Νεορεαλισμού, οι «Κλέφτες Ποδηλάτων» είναι ακριβώς αυτό που ο σκηνοθέτης τους, Βιττόριο ντε Σίκα, ήθελε να είναι: μια ειλικρινής αποτύπωση της μεταπολεμικής εργατικής τάξης. Γυρισμένη αποκλειστικά σε εξωτερικούς χώρους, καθώς καμία εταιρία παραγωγής δεν ήθελε να τη χρηματοδοτήσει, και με πολλούς μη επαγγελματίες ηθοποιούς (όπως ο πιτσιρικάς, που ο ντε Σίκα εντόπισε να παρατηρεί τα γυρίσματα όσο πούλαγε λουλούδια με τον πατέρα του και του πρότεινε να παίξει) η ταινία αυτή ενσαρκώνει πλήρως όλα όσα εξέφραζε ο Ιταλικός Νεορεαλισμός.

Το αδιέξοδο με το οποίο έρχεται αντιμέτωπος ένας άνθρωπος, που αδυνατεί να προσφέρει τα απολύτως απαραίτητα στην οικογένειά του, είναι γιγάντιο. Η φτώχια, όταν αντικατοπτρίζεται στα μάτια ενός παιδιού, τσακίζει κάθε ελπίδα, εντείνει ακόμα περισσότερο το αίσθημα της απόγνωσης και, εν τέλει, βάζει σε κίνδυνο την ίδια την ανθρώπινη ηθική. Η ταινία αυτή δείχνει όλα τα παραπάνω, και πολλά άλλα, με συγκλονιστική ευθύτητα, κι είναι αδιαμφισβήτητα ένα απ’ τα διαμάντια του ιταλικού κινηματογράφου.

Βαθμολογία: ★★★★★★★★★☆

Advertisements

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s