Οι Τρεις Αδελφές

«Υπάρχουν δύο ειδών συγγραφείς καινοτόμοι: Εκείνοι που φέρνουν κάτι το καινούργιο. Το καινούργιο παλιώνει. Και υπάρχουν εκείνοι που φέρνουν κάτι το ανεπανάληπτο. Απ’ αυτούς ο Τσέχωφ.»

Άγγελος Τερζάκης

Τσέχωφ Α. (1986), Οι Τρεις Αδελφές – Ο Βυσσινόκηπος – Ο Γάμος – Το Κύκνειο Άσμα, Αθήνα: Δωδώνη, Μετάφραση: Λυκούργος Καλλέργης (Τόμος Β’)

Οι Τρεις Αδελφές (Три сeстры) είναι το πέμπτο πολύπρακτο θεατρικό του Τσέχωφ και συγκαταλέγονται ανάμεσα στα τέσσερα αριστουργήματα του συγγραφέα (μαζί με τον Γλάρο, τον Θείο Βάνια και τον Βυσσινόκηπο). Πρόκειται για την ιστορία τριών γυναικών οι οποίες μετακόμισαν απ’ τη Μόσχα σε κάποια ρωσική επαρχία περίπου μία δεκαετία πριν την έναρξη του έργου και δεν έχουν καταφέρει ακόμα να εγκλιματιστούν. Αντ’ αυτού εμφανίζονται συχνά να ονειροπολούν τη ζωή στη Μόσχα και να ελπίζουν πως θα καταφέρουν κάποια στιγμή να επιστρέψουν.

Το έργο διαδραματίζεται στην οικία του Αντρέι Πραζόρωφ ο οποίος μένει μαζί με τις δύο ανύπαντρες αδελφές του, τη μεγαλύτερη Όλγα και τη μικρότερη Ειρήνα. Η μεσαία αδελφή, η Μάσσα, είναι η μόνη που έχει παντρευτεί και ζει μαζί με τον σύζυγό της Κουλίγκιν, που εργάζεται ως καθηγητής στο γυμνάσιο της περιοχής. Η Νατάσσα Ιβάνοβνα, μνηστή και στη συνέχεια σύζυγος του Αντρέι, καθώς και διάφοροι στρατιωτικοί που κατοικούν προσωρινά στην περιοχή, αποτελούν τον μοναδικό κοινωνικό περίγυρο της οικογένειας. Ο Τσέχωφ μας δείχνει πώς αλλάζει η δυναμική της οικογένειας με την πάροδο του χρόνου και πώς διαμορφώνονται οι δεσμοί συγγένειας, φιλίας ή έρωτα ανάμεσα σε όλους αυτούς τους χαρακτήρες.

Οι Τρεις Αδελφές είναι μια ωδή στο απραγματοποίητο αφού και οι τρεις πρωταγωνίστριες ποθούν αυτό που δεν μπορούν να έχουν: η Όλγα τη χαμένη νιότη της, η Μάσσα την κοινωνική ζωή που επιθυμεί κι η Ειρήνα τον έρωτα. Κι ενώ οι τρεις ηρωίδες περνούν νωχελικά τον χρόνο τους εξιδανικεύοντας στο μυαλό τους τη Μόσχα, μία ξένη, η γυναίκα του αδερφού τους, έρχεται να ταράξει τις ισορροπίες ανάμεσά τους. Η Νατάσσα Ιβάνοβνα, μία γυναίκα ταπεινής καταγωγής κι αμόρφωτη σε σχέση με τις τρεις αδελφές, γίνεται σταδιακά η δεσπόζουσα προσωπικότητα της οικίας. Αυτή η αναδιάταξη των κοινωνικών τάξεων δεν είναι τυχαία αν αναλογιστούμε πως ενώ το έργο γράφτηκε το 1900, ο Τσέχωφ επέλεξε να το τοποθετήσει χρονικά στο μέσο του προηγούμενου αιώνα, περί το 1850. Ο συγγραφέας γνωρίζοντας πως το 1861 καταργείται ο θεσμός της δουλοπαροικίας θέλησε να προοικονομίσει τις αλλαγές που έμελλε να συμβούν στην οργάνωση της ρωσικής κοινωνίας μέσω της μικρογραφίας της κοινωνίας, της οικογένειας.

Το έργο είναι διαθέσιμο online εδώ.

Advertisements

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s