La Tortue Rouge (2016)

la-tortue-rouge

Στην Κόκκινη Χελώνα πήγα λίγο πριν την εκπνοή του 2016 (και λέω λίγο, γιατί ακριβώς στην τελευταία του ανάσα, παραμονή του ’17, είδαμε το Εγώ, ο Ντάνιελ Μπλέικ, αλλά για αυτό θα μιλήσουμε σε άλλο επεισόδιο) κι αν δεν με είχε προτρέψει η Ιώ, μπορεί και να μην είχα πάει ποτέ.

Συμπαραγωγή των Studio Ghibli, Wild Bunch και Why Not Productions, το γαλλο-βελγο-ιαπωνικό animation του Ολλανδού Michael Dudok de Wit βραβέυτηκε με το Prix spécial Un Certain Regard στο Φεστιβάλ των Κανών 2016. Και πώς να μη βραβευτεί μια ταινία που, μάλλον χάρη στην πολυπολιτισμικότητα όσων κρύβονται πίσω από την υλοποίησή της, μπόρεσε να «μιλήσει» μια γλώσσα παγκόσμια, χωρίς παρ’ όλα αυτά ν’ αρθρώσει λέξη;

Ένας ναυαγός ξεβράζεται σ’ ένα ερημονήσι και προσπαθεί απεγνωσμένα να βρει τρόπο να φύγει, μόνο που μια κόκκινη χελώνα, μόνιμη κάτοικος της περιοχής, έχει άλλη άποψη. Δεν μας αποκαλύπτονται ποτέ ούτε ο χώρος ούτε ο χρόνος που διαδραματίζονται τα γεγονότα, και δεν μαθαίνουμε καν ποια γλώσσα μιλάει ο πρωταγωνιστής. Κι όμως, από τα πρώτα κιόλας λεπτά αρχίζει η ταύτισή μας μαζί του, ταύτιση η οποία διαρκώς κλιμακώνεται. Άλλωστε, τι πιο πανανθρώπινο από τα συναισθήματα του φόβου, της νοσταλγίας και της ζωογόνου δύναμης της αγάπης;

Πρόκειται για μια ταινία αφιερωμένη στο μεγαλείο της φύσης -όχι ομως στην ομορφιά της, όπως τονίζει κι ο ίδιος ο σκηνοθέτης σε κάθε σχετική ερώτηση που τίθεται στις συνεντεύξεις. Δεν θέλει να μας μιλήσει ούτε για όμορφα τοπία, ούτε για ειδυλλιακά ηλιοβασιλέματα. Θέλει απλώς να εκθειάσει τη δύναμη που κρύβει μέσα της: να σπέρνει, να γεννά, να μεγαλώνει και να παίρνει πάλι πίσω ό,τι δημιούργησε. Επηρεασμένος από μυθικά στοιχεία και με το αιώνιο ερώτημα του γιατί βρισκόμαστε εδώ (και πού θα καταλήξουμε), ερώτημα που ανέκαθεν ταλανίζει τον de Wit, όπως διαπιστώνουμε ρίχνοντας μια ματιά στα μικρού μήκους δημιουργήματά του (π.χ. Father and Daughter), πλάθει ένα έργο με αρχή, μέση και -δυστυχώς- τέλος.

Χρειάστηκαν πέντε χρόνια δουλειάς για την υλοποίηση της ταινίας, κι αυτό φαίνεται. Η απόδοση της φύσης μέσα από το σχέδιο είναι πραγματικά συγκλονιστική κι η μουσική που επιλέχθηκε να ντύσει τις εικόνες ταιριάζει ιδανικά. Μία ταινία που, πέρα από αισθητική απόλαυση, θα προκαλέσει συναισθήματα, ερωτήματα και πολλές συζητήσεις.

Μπορείτε να πάρετε μια μικρή μόνο γεύση από το trailer, εδώ.

Βαθμολογία: ★★★★★★★★☆☆

Advertisements

2 thoughts on “La Tortue Rouge (2016)

  1. Ήθελα απλά να καταθέσω ότι δακρύζω κάθε φορά που τυχαίνει να ξαναβλέπω το «Father and Daughter». Την ταινία την είχα στα υπόψιν, ίσως την προλάβω. Δεν ξέρω αν παίζει ακόμα. Αλλιώς, θα παίξει αναγκαστικά downloading!

    Αρέσει σε 1 άτομο

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s