Αύγουστος

IMG_6436

IMG_6523

IMG_6565

Φολέγανδρος


Και θα μου πείτε, «Έρχεσαι έξι μήνες μετά και ανεβάζεις φωτογραφίες από διακοπές;»

Δίκιο έχετε.

Αποδείχθηκε ότι δεν μπορώ να συνδυάσω με τίποτα δυο δουλειές, ένα μεταπτυχιακό και το blog.

Μπορώ, όμως, σίγουρα να σας προτείνω τη Φολέγανδρο αν σας αρέσουν τα νησιά της άγονης γραμμής, αυτά όπου πας για να αράξεις κάτω από αλμυρίκια με τις ώρες, ώσπου να πέσει η νύχτα για να βγεις στην πιο όμορφη κυκλαδίτικη χώρα που ‘χω δει ποτέ μου.

Ελπίζω να τα ξαναπούμε πριν το επόμενο ταξίδι!

Advertisements

The Salesman (2016)

Salesman

Πριν από μερικούς μήνες (και πριν έρθουν τα πάνω-κάτω στην καθημερινότητά μου, όταν ακόμα θυμόμουν πως διατηρώ, υποτίθεται, ένα blog), πήγα και είδα τον Εμποράκο του Farhadi. Θυμάμαι πως έκανε κρύο, όπως όλον τον φετινό χειμώνα, και πως έφυγα από την αίθουσα εκστασιασμένη, σκεπτόμενη πόσα πράγματα χάνουν όλοι όσοι αναλώνονται στη θέαση μπλοκμπάστερ. Ύστερα ήρθαν τα Όσκαρ που, όσο προβλέψιμα κι αν θεωρώ τα αποτελέσματά τους, μου έδωσαν την χαρά να προσφέρουν στον Εμποράκο το βραβείο καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας, κάνοντάς τον κάπως πιο γνωστό στο ευρύ κοινό, όπως του αξίζει.

Συνέχεια

I, Daniel Blake (2016)

i_daniel_blake

Παραμονή Πρωτοχρονιάς πήγαμε σινεμά (στην απογευματινή προβολή, μη φανταστείτε!) κι είδαμε το I, Daniel Blake, ταινία γαλλοβρετανικής παραγωγής που βραβεύτηκε σε ουκ ολίγα φεστιβάλ (Κάννες, στα Διεθνή Φεστιβάλ Κινηματογράφου Στοκχόλμης & Σαν Σεμπαστιάν κ.α.) κι εκκρεμούν ακόμα διάφορες υποψηφιότητές του (π.χ. Βραβεία Βρετανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου). Αποδείχθηκε μιας εξαιρετική επιλογή για να κλείσει το 2016…

Συνέχεια

La Tortue Rouge (2016)

la-tortue-rouge

Στην Κόκκινη Χελώνα πήγα λίγο πριν την εκπνοή του 2016 (και λέω λίγο, γιατί ακριβώς στην τελευταία του ανάσα, παραμονή του ’17, είδαμε το Εγώ, ο Ντάνιελ Μπλέικ, αλλά για αυτό θα μιλήσουμε σε άλλο επεισόδιο) κι αν δεν με είχε προτρέψει η Ιώ, μπορεί και να μην είχα πάει ποτέ.

Συμπαραγωγή των Studio Ghibli, Wild Bunch και Why Not Productions, το γαλλο-βελγο-ιαπωνικό animation του Ολλανδού Michael Dudok de Wit βραβέυτηκε με το Prix spécial Un Certain Regard στο Φεστιβάλ των Κανών 2016. Και πώς να μη βραβευτεί μια ταινία που, μάλλον χάρη στην πολυπολιτισμικότητα όσων κρύβονται πίσω από την υλοποίησή της, μπόρεσε να «μιλήσει» μια γλώσσα παγκόσμια, χωρίς παρ’ όλα αυτά ν’ αρθρώσει λέξη;
Συνέχεια