La Tortue Rouge (2016)

la-tortue-rouge

Στην Κόκκινη Χελώνα πήγα λίγο πριν την εκπνοή του 2016 (και λέω λίγο, γιατί ακριβώς στην τελευταία του ανάσα, παραμονή του ’17, είδαμε το Εγώ, ο Ντάνιελ Μπλέικ, αλλά για αυτό θα μιλήσουμε σε άλλο επεισόδιο) κι αν δεν με είχε προτρέψει η Ιώ, μπορεί και να μην είχα πάει ποτέ.

Συμπαραγωγή των Studio Ghibli, Wild Bunch και Why Not Productions, το γαλλο-βελγο-ιαπωνικό animation του Ολλανδού Michael Dudok de Wit βραβέυτηκε με το Prix spécial Un Certain Regard στο Φεστιβάλ των Κανών 2016. Και πώς να μη βραβευτεί μια ταινία που, μάλλον χάρη στην πολυπολιτισμικότητα όσων κρύβονται πίσω από την υλοποίησή της, μπόρεσε να «μιλήσει» μια γλώσσα παγκόσμια, χωρίς παρ’ όλα αυτά ν’ αρθρώσει λέξη;
Συνέχεια

Advertisements

10 αγαπημένες ταινίες για το 2016 (Α’ μέρος)

10. Hrútar (2015) του Grímur Hákonarson [8/10]
9. El Abrazo de la Serpiente (2015) 
του Ciro Guerra [8/10]
8. Les Triplettes de Belleville (2003) του Sylvain Chomet [9/10]
7. Du Rififi chez les hommes (1995) του Jules Dassin [9/10]
6. Crimes and Misdemeanors (1989) του Woody Allen [9/10]

Bonus μια σειρά:

mogwai

Les Revenants (2012)
Η καλύτερη σειρά που είδα φέτος και με ευκολία εντάσσεται στις καλύτερες σειρές που έχω δει ποτέ, γενικά. Εκπληκτική σκηνοθεσία και φωτογραφία, εξαιρετικές ερμηνείες κι ένα απ’ τα πιο καθηλωτικά soundtrack δια χειρός Mogwai.

The Cat Returns (2002)

The Cat Returns (2002)

Η Haru αγνοεί την ικανότητά της να μιλάει με τις γάτες, μέχρι τη μέρα που θα σώσει έναν ρωσικό μπλε γατούλη από ένα διερχόμενο φορτηγό. Εκείνος θα αποδειχτεί πως είναι ο Πρίγκιπας του Βασιλείου των Γατών και θα τη γεμίσει απρόσμενα δώρα για να εκφράσει την ευγνωμοσύνη του. Μπερδεμένη ως προς τα όσα συμβαίνουν γύρω της, η Haru ονειροπολεί για τι θα γινόταν εάν δεχόταν να παντρευτεί τον πρίγκιπα, κάτι που την οδηγεί -παρά τη θέλησή της- στο Βασίλειο ως νύφη! Με τη συντροφιά ενός ανθρωπόμορφου γάτου που φοράει φράκο, ενός λευκού αχόρταγου γάτου με μυστηριώδες παρελθόν κι ενός κορακιού η Haru θα ζήσει την πιο απίστευτη περιπέτεια!

Μπορείτε να δείτε το trailer εδώ.

Βαθμολογία: ★★★★★★★★☆☆

Ωδή στον Χαγιάο Μιγιαζάκι (Α’ Μέρος)

Ο Χαγιάο Μιγιαζάκι είναι ένας απ’ τους αγαπημένους μου σκηνοθέτες: καμία ταινία του δεν με έχει απογοητεύσει και, αν και αναγνωρίζω το στυλιστικό πλεονέκτημα των κινουμένων σχεδίων (που μειώνει αισθητά τις όποιες σκηνοθετικές ανησυχίες απασχολούν τους συναδέλφους του), βρίσκω το έργο του εξαιρετικά ολοκληρωμένο. Έχοντας ήδη δει αρκετές ταινίες του δυστυχώς θα περάσει ένα εύλογο χρονικό διάστημα μέχρι να τις ξαναδώ και να γράψω κάτι για την καθεμιά ξεχωριστά. Αποφάσισα, λοιπόν, να γράψω αυτό το αφιέρωμα και να πω δυο λόγια για μερικές απ’ τις αγαπημένες μου δημιουργίες δια χειρός Μιγιαζάκι.

Συνέχεια